Het blijft een raar gevoel, thuis zijn en niet je ding kunnen doen waar je blij van wordt.

Ondanks dat gevoel, geniet ik van elke dag. Wat een geluk met dit mooie weer.
Het voelt toch als cadeautje in deze gekke tijd. Vind je ook niet?

Ik ben maar begonnen met klusjes in huis. Nadat ik ondertussen al weer een jaar in mijn fijne huis woon. Waren er nog steeds wel wat dingetjes die ik graag wou doen. Dus maak ik maar gebruik van deze situatie.

Geschilderd in huis, de tuin aangepakt, schutting van een kleurtje voorzien. En terwijl ik dat deed, bedacht ik mij dat ik voor Novi ook wat leuks ging aanschaffen voor in de tuin.
Een schommel, een glijbaan…..

Nee het werd een buitenkeukentje. Maar ik wou natuurlijk niet zo’n plastic ding (sorry). Ergens moet het nog leuk staan in je tuin.
Daar ging de deurbel, een grote doos werd afgeleverd, pas toen besefte ik wat ik mij nu weer in m’n hoofd had gehaald.
Een heel bouwpakket met meer dan 200 schroeven. ?
HELP….. hier had ik even niet bij stil gestaan.

Ondertussen heeft mijn vader nog maar weinig gereedschap in zijn schuur liggen, de rest ligt namelijk bij mij, ik begin nog net niet op een bouwvakker te lijken.

Maaaar… nu twee dagen later staat ie er dan toch echt, mijn geduld is beloond.

Want ik kan nu ‘verantwoord’ ? genieten van de lekkerste pizza’s, ijsjes en pannenkoeken die Novi voor mij maakt. Dat is toch een feestje!

-x- Tessa