Mijn handen beginnen te jeuken. Dit is nog eens anders thuis zitten.
Maar ondanks de situatie probeer ik het positieve er van in te zien. Extra tijd met mijn dochtertje Novi, waar wij allebei enorm van genieten.

Hoewel het soms best wel even heavy is, een peuter van twee jaar.
Die zichzelf op dit moment moeilijk kan vermaken.
Des te meer ik besef hoe fijn en dankbaar ik ben dat ik een te gekke werkplek heb.

Maar hè, gelukkig hoef ik mijn collega’s niet te missen.
Net als zo velen, hebben wij de uitvinding Skype gebruikt om elkaar even bij te kletsen en hele mooie ideeën te bespreken voor de komende vier weken.

Ik ben trots dat ik hier onderdeel van mag zijn en dat wij samen zoals wij zijn, positief vooruit kijken ☺️

Liefs Tessa